Zümrüdü Anka kuşu kıssasını bilirsiniz. Öleceğini hissettiği vakit kendisine ağacın kuru kısımlarından bir yuva yapar ve hiçbir vakit ne olduğu anlaşılmayan bir yapışkanla yuvayı sıvar, yuvanın içinde vefatı bekler. Ta ki güneş bütün görkemiyle ortaya çıkıp, kuru kolları yakıncaya kadar… Simurg oluşturduğu yuvada yanarak ölür ve küllerinden yine doğar.

İnsan, biyo-psiko-sosyal bir canlı ve bu nedenle de kimlerle vakit geçirdiği psikolojini ve toplumsal tarafını epeyce etkiliyor.

Toplumsal medya günümüzün bir gerçeği. Gerek reklam için gerek kendi hayatını göstermek için gerek diğerlerinin neler yaptığını görmek için gerekse yeni şeyler öğrenmek için kıymetli bir mecra.

En uzun,en çaresiz geceni düşün,sabah olmadı mı? diyor Reşat Nuri Gültekin. Aslında satır ortaları kendinden daha derin bir kelam. Dünyada insanın başına bir sürü şey gelebilir fakat onu ciddiye almak ve önemsemek bize kalmış bir şey demek istiyor benim gözümde.

Son vakitlerde bu konu zihnimi çokça meşgul ediyor;’topyekün bir güzellik hali’ mümkün mü diye. Mümkün fakat kendinden çok ödün vermen gerekiyor,kendini ikinci plana atman gerekiyor lakin bu halde âlâ olmayı sürdürebiliyorsun.

Vakit, ne yaşarsak yaşayalım devam ediyor; yalnızca bizim için yaşantılarımız sonucu durmuş üzere gözüktüğü vakitler oluyor. İşte o denli vakitler için yılbaşı, bayram üzere kutlamalar düzgün geliyor.