ERGENLİKTE AKRAN BASKISI
Ergenlik periyodunda akran baskısı kişinin isteyip istememesinin değerli olmadığı, bir şeyi yapmaktan kaçınmak yahut yapmak için akranlarından gelen baskı olarak tanımlanır ve birçok açıdan değerlidir. Ergenin riskli davranışlar göstermesinde, kabahat işlemesinde, akademik muvaffakiyetinde ve okula devamında tesirlidir.Baskı ergenin saldırganlığa ve şiddete yönelik tavırlarını belirler, husus kullanımının ortaya çıkmasında rol oynar. Depresyona ve ergenin olumsuz hisler hissetmesine yol açar. Ebeveyn ve arkadaşlık ilgileri de akran baskısından çeşitli açılardan etkilenir.Akran baskısı ergeni olumsuz tarafta etkileyebileceği üzere olumlu davranışların kazanılması konusunda da katkı sağlayabilir. Olumlu akran baskısı ergenin sportif ve sanatsal faaliyetlere katılmasında motive edici bir tesir yaratır.
Bu periyotta kimlik arayışı içinde olan ergenler için akran kümesi tarafından kabul görme, ilişkin olma üzere toplumsal ihtiyaçlar ön plandadır. Ergen kendini akranları ile karşılaştırarak nerede olduğunu anlamaya çalışır. Akran baskısı ergenin nasıl giyineceğini, ne çeşit müzik dinleyeceğini, nasıl davranacağını şekillendirir.Ergenler ortasında değerli bir güç kaynağı olarak çeşitli davranış değişiklilerine neden olur.Sosyalleşme ile birlikte akran baskısına boyun eğme ve dirençte başlar.
Ergenliğin gelişimsel devirlerinde akran baskısına direncinde farklı olduğu görülür. Akran tesirine boyun eğmenin ve direnç göstermenin ergenliğin başlarında ve ortalarında, öncesi ve sonrası periyotlarına nazaran daha yüksek olduğu görülmüştür.Ergenliğin başlarında basmakalıp bilgi ve tanınan örnekler, ergenlerin baskıya direnmesini imkansız hale getirir. Bu periyottaki ahengin artışı ergenlerin birbirlerini etkilemelerinden daha çok toplumsal tesire direnme yeteneklerindeki düşüşle de ilgilidir. Bilhassa ergenliğin ortaları, ergenin akranlarının inandıklarına karşı gelebilmesi ve bir akranın başkasına yaptığı baskıya direnebilmesi açısından değerli bir periyottur. Bu periyotta kişiselleşme başlar, ergenler hem yaşantılarında hem algılamalarında baskıyı seçimlerine ve bedellerine adapte ederler. Ergenler ebeveynlerinden duygusal olarak özerkleşmeye başlarken ferdî özerkliklerini elde etmeden evvel akranlarına muhtaçlık duyarlar ve bunun sonucunda da baskıya boyun eğme davranışının arttığı görülür.
