Kimi çocukların olgunluğu güçten değil, duygusal ihmale ahenkten doğar. Hislerini bastırarak büyüyen bu çocuklar, yetişkinlikte yakınlıktan korkabilir. Düzgünleşme, duygusal farkındalık ve tekrar bağ kurma hamasetiyle mümkündür.

Çocukluk periyodunda telaş bozuklukları sıklıkla gözle görülür belirtilerle kendini gösterir. Lakin çağdaş hayatın karmaşıklığı, birtakım korku çeşitlerini “sessiz” hale getirmiştir. Sessiz korku, çocukların iç dünyasında ağır bir telaş ve endişe yaşarken, bunu dışa vurmamalarıyla karakterizedir. Ebeveynler bu durumu fark etmeyebilir ve çocukların yalnızlık yahut depresif belirtiler yaşamasına yol açabilir.

Çocuklukta korku olağandır; lakin çok olduğunda günlük ömrü etkileyebilir. Ebeveynler kendi dertlerini denetim etmeli, çocuklarının hislerini doğrulamalı ve gerektiğinde profesyonel dayanak almalıdır.

Ebeveynler sık ve sert biçimde arbede ettiğinde çocuklar endişe, güvensizlik ve dert hisseder. Süregelen çatışmalar; dikkat meseleleri, psikosomatik şikâyetler, öfke ya da içe kapanma üzere yansılara ve ileride münasebet, ruh sıhhati meselelerine yol açabilir.

Seçici Konuşmazlık (Selektif Mutizm), çocukların muhakkak toplumsal ortamlarda ağır dert nedeniyle konuşamamasına yol açan bir anksiyete bozukluğudur. Erken müdahale, destekleyici ortam ve uygun terapiyle aşılabilir.

ÖĞRENME BOZUKLUKLARI VE HİPERAKTİVİTE DİKKAT DAĞINIKLIĞI Okul başarısı elbet birden fazla anne babanın titizlikle üzeride durduğu bir mevzudur. Çocukların okulda kâfi başarıyı elde edebilmeleri için gerekli olan birtakım maharetler vardır. Bunlar okuma, yazma, matematik hünerleri ile çocuğun okulda kâfi dikkati verebilmesi ve oturup dersi dinleyebilme hünerleridir. Şayet bir çocukta bu maharetlerle ilgili sorunlar varsa çocukta olabilecek öğrenme bozuklukları ya da hiperaktivite dikkat dağınıklığı akla gelebilir.