Sonuç olarak hisler, insan hayatının kaçınılmaz ve doğal bir kesimidir. Onları büsbütün ortadan kaldırmak mümkün olmadığı üzere gerekli de değildir.

Doğduğumuz coğrafya mukadderatımız mi? Üzerine çokça tartışılan bir soru…

1. Duygusal Düzenleme Kavramı Duygusal düzenleme, kişinin yaşadığı hisleri fark etmesi, anlamlandırması ve uygun biçimde yönlendirmesidir. Günlük hayatta gerilimle baş etmek, öfkeyi denetim etmek ya da hüzünle başa çıkmak üzere durumlar bu marifetle bağlıdır. Duygusal düzenleme, sırf ruhsal bir süreç değildir; birebir vakitte beynin hisleri sürece ve denetim etme biçimiyle de ilgilidir.

Duygusal zekâ, bireyin kendi hislerini tanıma, yönetme ve oburlarının hislerini anlayarak toplumsal münasebetlerde uyumlu davranabilme kapasitesidir. Çocuklukta temelleri atılan bu marifet, akademik muvaffakiyet kadar hayat doyumunun da belirleyicisidir.

Empati, bir oburunun hislerini anlayabilme ve paylaşabilme kapasitesidir. Çocuklarda empati gelişimi, hem toplumsal hem duygusal zekânın en temel göstergelerinden biridir. Bu marifet, aile ortamı ve ebeveyn modellemesiyle direkt şekillenir.

Hisler çatışmanın doğuşunda, sürecinde ve tahlilinde belirleyicidir. Öfke, dehşet, nefret uzlaşmayı zorlaştırırken; empati, inanç, umut iş birliğini kolaylaştırır. His düzenleme ve olumlu hislerin teşviki çatışma tahlilini güçlendirir