İÇSEL SESİN SINAVI

Zihnimiz birçok vakit sandığımızdan daha etkin çalışır. Gün içinde fark etmesek bile, içimizde daima bir konuşma hali vardır. Bazen bu ses destekleyicidir, yol gösterir. Bazen ise eleştirir, korkutur ve yorar. İşte korku, birçok vakit bu iç sesin denetimsiz biçimde büyümesiyle ortaya çıkar.

Kaygı temelde gelecekle ilgilidir. Şimdi yaşanmamış bir olayın, zihinde tekraren yaşanmasıdır. “Ya şöyle olursa?”, “Ya başaramazsam?”, “Ya berbat bir şey olursa?” üzere fikirler, zihnin en sık kullandığı senaryolardır. Bu senaryoların birden fazla hiçbir vakit gerçekleşmez. Lakin kişi, gerçekleşmiş üzere hisseder.

Aslında tasa büsbütün olumsuz bir durum değildir. Makul bir seviyede olduğunda insanı hazırlar, dikkatini artırır, tedbir almasını sağlar. Lakin bu his ağırlaştığında ve daima hale geldiğinde, kişinin hayat kalitesini önemli halde düşürmeye başlar. Kişi kaçınır, erteler, geri çekilir. Hayat daralmaya başlar.

Burada değerli olan tasayı büsbütün yok etmeye çalışmak değildir. Zira bu mümkün de değildir. Asıl problem, dertle kurulan ilgiyi değiştirmektir. Zihin bir senaryo kurduğunda, bunu sorgulayabilmek büyük bir fark yaratır.

Kendinize şu soruyu sormayı deneyin:
“Şu an düşündüğüm şey bir gerçek mi, yoksa bir ihtimal mi?”

Bu soru kolay üzere görünse de zihni yavaşlatan güçlü bir adımdır. Zira korku birden fazla vakit ihtimalleri gerçek üzere sunar.

Kaygıyı yönetebilmenin bir başka yolu da vücudu fark etmektir. Zira korku yalnızca zihinde değil, vücutta de yaşanır. Kalp çarpıntısı, kas gerginliği, nefesin hızlanması… Bunlar vücudun verdiği sinyallerdir. Bu noktada yavaşlamak, nefese odaklanmak ve bulunduğun ana dönmek kıymetlidir.

Unutmayalım ki,

Zihin bazen bizi müdafaaya çalışırken fazlasını yapar. Her niyet gerçek değildir ve her ihtimal gerçekleşmez. Korkuyu bastırmak değil, anlamak ve yönetmek gerekir.

Sağlıklı günler