Aşk, ağır hayal ve tutkuyla; sevgi ise tecrübe ve bağlılıkla gelişir. İdeoloji ve psikoloji, aşkın geçiciliğini ve hayal kırıklığı riskini, sevginin ise olgunluk, özgecilik ve benliği muhafaza gücünü öne çıkararak bağlantılarda kalıcı dengeyi önemser.

En son ne vakit bir şiiri alay ederek ya da utanarak değil de gerçekten içinizde bir yerlerde kimi kesimleri tamamladığını hissederek okudunuz? Ne vakit bir sevgi sözcüğünü gerçek manasıyla hitabınıza kattınız? Ne vakit birinin görünüşünden evvel size nasıl hissettirdiğiyle ilgilendiniz? Verdiğiniz karşılıklardan hoşnut değilseniz tahminen de gaddarlaşmadınız, yalnızca topluca sürüklendiğimiz bir duygusal krizin ortasında (hepimiz gibi) rotasız kaldınız.