Ergenlerde unsur bağımlılığı; biyolojik, psikososyal, çevresel ve ailesel faktörlerin tesiriyle gelişen hem fizikî hem de ruhsal bağımlılık yaratan önemli bir meseledir. Risk faktörleri ortasında ailede husus kullanım hikayesi, ebeveyn ilgisizliği, kontrol eksikliği, ekonomik ve toplumsal sorunlar, akran baskısı, kimlik karmaşası ve düşük akademik muvaffakiyet yer alır. Araştırmalar, demokratik ebeveyn tavrının husus kullanımını azaltıcı, müsaade verici/ihmalkâr tavrın ise artırıcı tesiri olduğunu göstermektedir. Aile bağlantılarının güçlü olması, ergenin akran tesirinden korunmasına ve bağımlılıktan uzak durmasına yardımcı olur.