İnsan gelişimi ve psikolojisi açısından bakacak olursak, tahminen mukadderatımız değil lakin hayata bakışımızı, doğru&yanlış, sebep&sonuç değerlendirmemizi fazlaca etkileyen ögelerden biri mutlaktır ki kültürdür.
Bizim kültürümüzün, öz-güven, öz-değer, öz-şefkat, kişilik gelişimi üzere hususlarda çokça hasar bırakmaya uygun bir yapısı var.
90’larda çocuk olanlar çok yeterli bilirler;
Misafirliğe gidildiğinde, ikinci dilim keki istemek büyük ayıptır ve bir anda annenizin size çevrilen kocaman gözleriyle karşılaşırsınız… Talep etmek ile arsızlık ortasındaki ayrım çok da net değildir, istikrarlar şaşabilir..
Bugün biraz daha üzerine durmak istediğim mevzu ise, hislerle kalabilmek,
bilhassa de olumsuz olanlarıyla…
Mesela derin bir ıstırap içerisinde olduğumuzu düşünelim.
Bir haksızlığa uğradığımız için çokça öfkeli olabilir, sevgilimiz ya da eşimizden ayrılmış kendimizi yalnız ve yaralı hissederken ızdırap içinde olabilir veya ebeveynlerimizden birini kaybetmiş yas içerisinde olabiliriz…
Bunların hepsi baş etmesi güç hislerin bombardımanına uğradığımız durumlardır lakin tüm hisler üzere yaşanarak sindirilmesi gerekir.
Üzüntü, öfke, yas… hepsine alan meblağ, tecrübeler ve tüketirsek bir ikram ile çıkabiliriz içinden.
Sosyal medyada yer alan görüntüde hahamın anlattığı ‘ıstakozların nasıl büyüdüğü’ öyküsündeki üzere,
Istakoz, sert bir kabuğun içinde yaşayan narin bir hayvan, fakat bu sert kabuk genişlemiyor…
Peki ıstakoz nasıl büyüyecek?
Istakoz büyüdükçe kabuk onu sıkıştırıyor ve konforunu bozuyor.
Diğer balıklardan korunmak için ıstakoz bir kayanın altında inançlı bir alana çekiliyor ve kabuğunu çıkarıp atıyor, kendisine yeni bir kabuk üretiyor!
Zamanla kabuk yine onu sıkıştırmaya başladığında tıpkı şeyi tekrarlıyor…
Bizim de hayatımızda sert kabuklarımız var hem de birden fazla…
Gerektiğinde tahminen o kabuğu çıkarıp atabilmek, birebir vakitte sıkışmışlık hissini görmezden gelmemek, yüzleşmek ve harekete geçmek lazım…
Yaşamaktan kaçındığımız her his, peşimizdeki hayaletler üzeredir. Günün birinde hiç beklemediğimiz bir anda karşımıza çıkıverir!
Tüm hisleri yaşamaya müsaade verdiğimiz, zorlayan hislere da dayanabildiğimiz ve bu hislerin bizi geliştirmesine fırsat tanıdığımız bir ömür dilerim…
