İnsan, sırf etrafıyla değil, kendiyle kurduğu bağla de var olur. Bu ilgi, birden fazla vakit farkında olmadan sürdürülen bir iç diyaloğun üzerine konseyidir. Zihnimizde durmaksızın işleyen bu iç ses; kimi vakit yargılayıcı, kimi vakit destekleyici, kimi vakit da derin bir sessizlikle karşımıza çıkar. Bu sesin tonu, içeriği ve yönelimi, yalnızca bugünkü yaşantılarımızla değil, geçmişteki duygusal tecrübelerimizle de biçimlenir.