Ergenlik periyodu, bireyin kimliğini şekillendirdiği, duygusal iniş çıkışların sık yaşandığı ve içsel eleştirmenin belirginleştiği bir gelişim evresidir. Bu süreçte öz-şefkat, ergenin kendine anlayış ve merhametle yaklaşmasını sağlayarak duygusal dayanıklılığın temelini oluşturur.

Öz-şefkat; öz sevecenlik, ortak paydaşım ve şuurlu farkındalık boyutlarından oluşur. Neff’e nazaran bu bileşenler ilişkisel, hümanistik, his düzenleme ve bilişsel kuramlarla temaslıdır, bireyin ahenk ve iyiliğini dayanaklar.