Günümüzde pek çok ebeveyn, öğretmen ya da bakım veren, çocuklarının “dikkatini toplayamamasından” yakınmaktadır. Fakat bu davranışı yalnızca dikkat eksikliği olarak etiketlemek yerine, “acaba çocuğun zihni ziyadesiyle mı uyarılmış?” diye sormak, çok daha derin ve şefkatli bir bakış açısı sunar.

Ebeveynler sık ve sert biçimde arbede ettiğinde çocuklar endişe, güvensizlik ve dert hisseder. Süregelen çatışmalar; dikkat meseleleri, psikosomatik şikâyetler, öfke ya da içe kapanma üzere yansılara ve ileride münasebet, ruh sıhhati meselelerine yol açabilir.