Yemek yeme aksiyonu, sadece fizikî açlığın giderilmesi değil, birden fazla vakit duygusal bir düzenleme biçimidir. İnsan zihni, tolere edemediği duygusal yoğunluklarla baş edebilmek için bedensel yollar arar; bu bazen çok çalışma, bazen toplumsal kaçışlar, bazen de yemek üzerinden kurulan bir rahatlama biçimiyle kendini gösterir. Yeme davranışı bu manada, kişinin kendini yatıştırma, hislerini bastırma ya da denetim etme eforunun sessiz bir dışavurumudur.