With the popularization of psychology in recent years, most of us have at least heard the name of one of the greatest figures in the history of the field: Sigmund Freud. But today, we’re going to look not at Freud the psychoanalyst, but Freud the father. The founder of psychoanalysis, whose name is still discussed even a century later—was he also a good parent?

Günümüzde psikoloji biliminin popülerleşmesi ile ismini çoğumuzun bildiği psikoloji tarihinin en büyük isimlerinden biri olan Sigmund Freud’un ebeveynlik rolüne bakacağız. Psikanalizin kurucusu olan ve 100 yıl sonra bile isminden kelam ettiren psikanalist Freud birebir vakitte yeterli bir ebeveyn miydi ??

Denetim etme isteği, insanın en temel güvenlik gereksinimlerinden biridir. Sistemi sağlamak, belirsizlikle baş etmek ve kendimizi korumak için geliştirdiğimiz doğal bir eğilimdir. Fakat bu eğilim, vakitle bizi koruyan bir düzenekten çok, içsel huzurumuzu bozan bir baskıya dönüşebilir. Zira denetim etme isteği, birçok vakit telaşın kapalı bir yansımasıdır.

Evcil hayvanlar, bilhassa köpekler, sahiplerinin alakalarını dolaylı biçimde güçlendirebilir. Araştırmalar, evcil hayvanlarla etkileşimin memnunluğu artırdığını ve bu olumlu hislerin partnerle bağlantıya yansıdığını gösteriyor.

“Varış yanılgısı”, memnunluğu gelecekteki bir amaca bağlama kusurudur. Beynimiz “sonra”yı kovalamaya programlıdır, fakat huzur daima “şimdi”dedir. Gerçek ömür, hazırlıkta değil; anı fark etmekte, küçük şeylerde ve şükranda gizlidir.

Suçluluk, toplumsal bağları koruyan biyolojik bir rehberdir. Yanlışlarımızı fark ettirir, onarmaya yöneltir. Yanlışsız kullanıldığında büyümeyi sağlar; çok olduğunda dert ve utanca dönüşür. Aslında suçluluk, “daha güzelini yapabilirsin” diyen iç sestir.