Ergenlik devri, romantik bağlantıların ve duygusal yakınlık tecrübelerinin birinci kere yaşandığı bir gelişim evresidir. Bu süreçte ergen, hem kimliğini hem de alaka hudutlarını tanımaya başlar. Duygusal hudut şuuru, sağlıklı alaka kurmanın temel taşlarından biridir.

Sorumluluk duygusu, çocuğun hem ferdî gelişiminde hem de toplumsal münasebetlerinde temel bir marifettir. İçsel motivasyonla desteklenen sorumluluk şuuru, dıştan gelen ödül yahut cezadan çok, çocuğun kendi kıymetleriyle uyumlu davranmasını sağlar.

Travmatik olaylar, çocuğun dünyayı inançlı bir yer olarak algılama kapasitesini sarsar. Sarsıntı, kaza, aile içi şiddet, kayıp üzere olaylar sonrası itimat hissinin yine inşası, hem çocuğun ruhsal güzelleşmesinde hem de gelişiminde belirleyici bir süreçtir.

Duygusal yalnızlık, bireyin etrafında insan olsa bile içsel olarak anlaşılmadığını hissetmesidir. Ergenlik periyodu, kimlik gelişimi ve toplumsal aidiyet arayışının ağır olduğu bir evre olduğundan, yalnızlık hissi bu yaş kümesinde sıkça görülür.

Utangaçlık, çocukluk periyodunda yaygın görülen bir kişilik özelliğidir; lakin çok hale geldiğinde toplumsal dert bozukluğuna dönüşebilir. Çocuğun kendini tabir etme marifetleri, aile ortamı, bağlanma tarzı ve toplumsal tecrübelerle yakından alakalıdır.

Hayal gücü, insanın en eski ve en güçlü aracıdır. Bizi taş bölümünden uygarlıklara taşıdı, bağ kurmamızı sağladı, mana yarattı. Bugün bile ilerlemenin motoru hayal gücüdür—gelecek evvel hayal edilir, sonra inşa edilir.