Toplumsal medya, ergenler için hem kimlik geliştirme hem de aidiyet kurma alanı olarak fonksiyon görmektedir. Lakin bu alan, denetimsiz kullanımla birlikte benlik saygısında zayıflama ve bağımlılık davranışlarına yol açabilmektedir.

Empati, bir oburunun hislerini anlayabilme ve paylaşabilme kapasitesidir. Çocuklarda empati gelişimi, hem toplumsal hem duygusal zekânın en temel göstergelerinden biridir. Bu marifet, aile ortamı ve ebeveyn modellemesiyle direkt şekillenir.

Ergenlik periyodu, bireyin kimliğini şekillendirdiği, duygusal iniş çıkışların sık yaşandığı ve içsel eleştirmenin belirginleştiği bir gelişim evresidir. Bu süreçte öz-şefkat, ergenin kendine anlayış ve merhametle yaklaşmasını sağlayarak duygusal dayanıklılığın temelini oluşturur.

Duygusal düzenleme, bireyin hislerini fark etme, manaya ve uygun biçimde tabir edebilme maharetidir. Çocuklarda bu maharet, öz-kontrol ve toplumsal ahengin temelini oluşturur. Duygusal düzenleme yetisi gelişmemiş çocuklarda öfke patlamaları, telaş, ve dürtüsellik sık görülür.

Ergenlik periyodu, bireyin kimliğini keşfetmeye çalıştığı, toplumsal bağların ve akran değerlendirmelerinin kıymet kazandığı bir evredir. Bu periyotta toplumsal telaş, hem benlik gelişimini hem de toplumsal fonksiyonelliği direkt etkileyebilir.

Kardeş rekabeti, çocukluk periyodunda en sık karşılaşılan doğal çatışma alanlarından biridir. Bu durum, hem ferdî gelişimin hem de aile dinamiklerinin bir kesimidir. Lakin ebeveynin yaklaşımı, bu rekabetin yapan mı yoksa yıkıcı mı olacağını belirler.