Bir Bağlantıda Kalmak Konusunda Karar Vermek İçin Nelere Bakmalıyız?
İlişkiler insan ömrünün en kıymetli bağlarından biridir. Lakin her bağlantı vakit zaman zorlayıcı periyotlardan geçebilir. Bu zorlanmalar karşısında bireylerin kendilerine sorduğu en temel sorulardan biri şudur: “Bu bağda kalmalı mıyım, yoksa ayrılmak mı benim için daha sağlıklı?” Bu sorunun tek ve kesin bir karşılığı yoktur. Her bağın dinamiği, tarafların muhtaçlıkları ve yaşanan tecrübeler farklıdır. Fakat alakada kalma kararını değerlendirirken göz önünde bulundurulabilecek kimi temel noktalar bulunmaktadır.
Öncelikle bağlantıda duygusal güvenlik ve hürmet olup olmadığına bakmak gerekir. Sağlıklı bir bağlantıda bireyler kendilerini söz ederken kaygı, küçümsenme ya da değersizlik hissetmezler. Partnerlerin birbirlerinin fikirlerine ve hislerine alan tanıması, karşılıklı hürmetin varlığını gösterir. Şayet münasebette daima eleştirilme, aşağılanma ya da kıymetsiz hissettirilme kelam mevzusuysa bu durum alakayı uzun vadede yıpratabilir. Bununla birlikte irtibat kalitesi de ilginin sürdürülebilirliği açısından epeyce belirleyicidir. İlgilerde sorun yaşanması doğaldır; değerli olan bu sıkıntıların nasıl ele alındığıdır. Tarafların konuşabilmesi, birbirini dinleyebilmesi ve birlikte tahlil arayabilmesi bağın sağlıklı ilerlemesine katkı sağlar. Daima kaçınılan, bastırılan ya da öfke ile çözülen çatışmalar ise vakitle bağlantıda duygusal aralığın artmasına neden olabilir.
İlişkide kalmayı değerlendirirken duygusal gereksinimlerin karşılanma seviyesi de kıymetlidir. Her birey bir münasebette anlaşılmak, görülmek ve kıymet verilmek ister. Bu gereksinimlerin daima olarak karşılanmadığı bir bağda kişi vakitle yalnızlık hissi yaşayabilir. Elbette hiçbir partner tüm muhtaçlıkları eksiksiz karşılayamaz; lakin temel duygusal gereksinimlerin büyük ölçüde karşılanması ilginin doyumunu artırır. Bunun yanında ortak kıymetler ve ömür amaçları de bağların uzun vadede devamlılığı açısından değerli bir rol oynar. Geleceğe dair beklentiler, hayat stili, aileye bakış yahut meslek planları üzere mevzularda önemli uyumsuzlukların bulunması vakitle çatışmaları artırabilir. Tarafların her bahiste birebir düşünmesi gerekmez; lakin temel bahislerde ortak bir istikamet bulunması bağlantıyı daha sağlam bir yere oturtabilir.
Bir bağın bireyin ferdî gelişimine nasıl tesir ettiği de kıymetlendirilmesi gereken bir öbür noktadır. Sağlıklı alakalar bireylerin kendilerini geliştirebildiği, takviye gördüğü ve daha uygun bir versiyonuna ulaşabildiği alanlar olabilir. Şayet bir alaka kişinin kendine olan hürmetini azaltıyor, özgürlüğünü kısıtlıyor ya da daima olarak kendini yetersiz hissetmesine neden oluyorsa bu durum üzerinde düşünmek gerekir. Bunun yanı sıra bağlantının genel duygusal istikrarı de kıymetlidir. Her alakada vakit zaman mutsuzluk yahut uyuşmazlık yaşanabilir; fakat ilginin genelinde huzur, inanç ve yakınlık hissinin baskın olması beklenir. Şayet mutsuzluk, tasa ve tansiyon daima hale gelmişse bu durum bağın sıhhati hakkında kıymetli bir sinyal olabilir.
Son olarak alakada kalma kararının sadece alışkanlık, yalnız kalma korkusu ya da geçmişte verilen emekler nedeniyle verilmemesi değerlidir. Birlikte geçirilen vaktin uzun olması ya da birçok anı biriktirilmiş olması ilgiyi sürdürmek için tek başına kâfi bir neden olmayabilir. Bu noktada bireyin kendisine “Bu alaka bugün hayatıma nitekim düzgün geliyor mu?” sorusunu sorması manalı olabilir. Sonuç olarak bir bağlantıda kalıp kalmama kararı epey şahsî ve çok boyutlu bir kıymetlendirme gerektirir. Duygusal güvenlik, hürmet, irtibat, gereksinimlerin karşılanması, ortak bedeller ve alakanın kişisel uygunluk haline katkısı bu değerlendirmede değerli rol oynayan ögeler ortasındadır. Bazen alakalar emek verilerek güçlenebilir, bazen ise ayrılık her iki taraf için de daha sağlıklı bir yol olabilir. Kıymetli olan, kararın kişinin kendi kıymetlerini, gereksinimlerini ve düzgünlük halini göz önünde bulundurarak verilmesidir.
