Güncel araştırmalar, bilhassa dijital çağda yetişen çocuklarda sessiz derdin yaygın olduğunu göstermektedir. Çocuklar, toplumsal medya ve online bağlantı aracılığıyla daima uyarılma yaşamakta, okul ve aile beklentileriyle başa çıkarken gerilim altında kalmaktadır. Lakin dışa vurdukları davranışlar birden fazla vakit olağan üzere görünmektedir; ödevlerini yapar, oyun oynar, toplumsal bağlarını sürdürürler. Bu durum, ebeveynlerin tasayı fark etmesini zorlaştırır. Sessiz korkunun belirtileri ortasında, uyku düzensizlikleri, iştah değişiklikleri, konsantrasyon zahmeti ve hafif depresif ruh halleri yer alabilir. Ayrıyeten çocuklar sık sık fizikî rahatsızlıklar (baş ağrısı, karın ağrısı) yaşayabilir. Pedagoglar ve psikologlar, ebeveynlerin çocuklarını daha yakından gözlemlemesini, hislerini söz etmeleri için inançlı alanlar yaratmasını önerir. Tedavi ve dayanak, erken farkındalıkla başlar. Çocuklara gerilim idaresi, nefes ve rahatlama teknikleri öğretilmeli; duygusal farkındalık geliştiren aktivitelerle desteklenmelidir. Ayrıyeten aileler, çocukların içsel tasalarını küçümsememeli, açık bağlantı kanalları kurmalıdır. Sessiz tasayı tanımak ve yönetmek, çocuğun ruhsal dayanıklılığını artıracak ve ileride mümkün ruhsal meselelerin önüne geçecektir. Hazırlayan: Uzman Psikolog Mustafa Cem Oğuz