Bağlantılardaki tekrar eden çatışmalar, bireylerin bağlanma tarzlarıyla bağlıdır. Telaşlı bağlananlar yakınlıkla, kaçıngan bağlananlar aralık ile inançta hisseder. Bu fark, alakada yaklaş–uzaklaş döngüsüne yol açabilir.

İnsanın ruhsal gelişiminin temel taşlarından biri, kurduğu duygusal bağlardır. Bu bağlar, sadece ilişkisel bir tecrübe değil, birebir vakitte hudut sistemi seviyesinde bir düzenleme düzeneğidir. Bağlanma kuramı (Attachment Theory), John Bowlby (1969) tarafından geliştirilmiş ve erken periyot bakım ilgilerinin bireyin duygusal, bilişsel ve toplumsal işleyişi üzerindeki belirleyici tesirlerini açıklamıştır. Bowlby’e nazaran, insan yavrusu doğuştan bir “bağlanma sistemi” ile dünyaya gelir; bu sistem, güvenlik, korunma ve yakınlık gereksinimini karşılamak üzere evrimsel olarak şekillenmiştir.