Toksik arkadaşlıklar manipülasyon, kıskançlık ve takviye eksikliğiyle ruh sıhhatini zedeleyebilir. Bu bağlantıları bırakmak, özsaygı ve memnunluğu korumak için yiğit bir adımdır ve olumlu bağlara yer açar.

Yardım istemek zayıflık değil; sonlarını bilmek, gelişimi ve ilişkileri önemsemektir. Takviye aramak gerilimi azaltır, bağları güçlendirir, dayanıklılığı artırır ve ferdî güzelleşmeye kapı açar.

Okula başlama periyodu hem çocuklar hem de ebeveynler için heyecan verici bir süreçtir. Fakat birçok anne-baba, “Acaba çocuğum okula hazır mı?” sorusunu kendine sorar. Bu tasa büsbütün olağandır zira çocuğunuzun birinci defa akademik bir ortama adım atması, onun hayatında olduğu kadar sizin hayatınızda da kıymetli bir dönüm noktasıdır. Okul olgunluğu (school readiness), sırf akademik marifetleri değil; duygusal, toplumsal, motor ve öz bakım hünerlerini de içerir. Bu yazıda, çocuğunuzun okula hazır olup olmadığını anlamak için dikkat etmeniz gereken noktaları, ebeveyn olarak süreci nasıl destekleyebileceğinizi ayrıntılıca ele alacağız.

İhtiyaçlar, bireylerin fizikî, ruhsal ve toplumsal istikametten en âlâ halde gelişmesi için gerekli şartlardır. Maslow’un hiyerarşisine nazaran bunlar; fizyolojik, güvenlik, sevgi ve aidiyet, saygınlık ve kendini gerçekleştirme basamaklarından oluşur. Kronik ruhsal bozukluğu olan bireylerin ihtiyaçları, hastalığın tabiatı, yeti yitimleri ve toplumsal şartlara bağlı olarak farklılık gösterir. Bu bireyler bilişsel, toplumsal ve fonksiyonel kayıplar nedeniyle günlük ömürde özel ihtiyaçlara sahiptir. Ömür kalitelerinin artması ve topluma uyumlarının sağlanması için aile dayanağı ve ruh sıhhati profesyonellerinin bütüncül bakımına muhtaçlık duyarlar. Lakin toplumsal bağlar, sıhhat bilgisi, gündüz aktiviteleri ve ruhsal takviye üzere birçok alanda ihtiyaçları çoğunlukla karşılanmamaktadır. İhtiyaçlar; yaş, cinsiyet, sosyo-ekonomik durum, hastalık müddeti, fonksiyonellik ve semptom şiddeti üzere faktörlerden etkilenmektedir.

Anne ve babaların, çocuklarının öğrenme sürecinde takınacakları tutum, onların akademik muvaffakiyetleri ve toplumsal gelişimleri üzerinde büyük bir tesire sahiptir. Destekleyici, müspet ve anlayışlı bir yaklaşım, çocukların özgüvenlerini artırarak öğrenmeye olan ilgilerini güçlendirir. Çocuğun kişisel öğrenme stiline hürmet duymak ve ona duygusal dayanak sağlamak, sürecin daha verimli olmasını sağlar. Ayrıyeten, anne ve babalar çocuğa vakit idaresi, sorumluluk kazandırma ve amaç belirleme üzere hünerler öğreterek akademik muvaffakiyetlerini pekiştirebilirler. Çocuğun gayelerini anlamak ve ona rehberlik etmek, motivasyonunu artırır ve muvaffakiyet yolunda kıymetli bir adım atılmasına yardımcı olur. Ailenin eğitimdeki rolü, çocuğun yalnızca akademik muvaffakiyetlerini değil, duygusal ve toplumsal gelişimini de olumlu tarafta tesirler.