Agorafobi, kişinin kamusal ya da açık alanlardan ağır tasa ve panik korkusu nedeniyle kaçınmasıyla ortaya çıkan bir anksiyete bozukluğudur. Belirtileri günlük hayatı kısıtlar; tedavide BDT ve sistematik duyarsızlaştırma tesirlidir.

Ebeveynler İçin Anlayışlı ve Tesirli Yaklaşımlar Okula başlamak, çocuğun hayatında büyük bir dönüm noktasıdır. Yeni arkadaşlar, öğretmenler, kurallar ve alışkanlıklar; tüm bunlar küçük bir çocuk için hayli heyecan verici olduğu kadar korku verici de olabilir. Bu süreçte birçok ebeveyn, “Çocuğum okula gitmek istemiyor, ne yapmalıyım?” sorusuyla karşılaşır. Bu durum yalnızca sizin çocuğunuza mahsus değil; pek çok çocuk devir periyot okula gitmek istemeyebilir. Bu isteksizlik; gelişimsel bir süreç, duygusal bir gereksinim yahut ahenk zorluğunun habercisi olabilir. Bu yazıda çocuğunuzun okula gitmek istememesinin mümkün nedenlerini, ebeveyn olarak nasıl yaklaşabileceğinizi ve süreci daha sağlıklı hale getirmek için ipuçlarını bulabilirsiniz.

Mükemmeliyetçilik yüksek motivasyon sağlayabilir lakin ulaşılamaz hâle geldiğinde tasa, gerilim ve tükenmişliğe yol açabilir. Kusursuzluk baskısı arttığında öz-şefkat, ulaşılabilir gayeler ve gerektiğinde terapiyle istikrar sağlanabilir.

Toplumsal fobi, bireyin yabancı şahıslar ya da tanıdıkları tarafından değerlendirileceği yahut yargılanacağı kaygısıyla ortaya çıkan bir telaş bozukluğudur. Çoğunlukla ergenlik periyodunda (ortalama 13–14 yaş) başlar, 25 yaş sonrası başlaması azdır. Yaygın tipte birey her durumda telaş yaşarken, yaygın olmayan tipte sırf belli durumlarda tasa ortaya çıkar. Toplumsal fobi, kişinin toplumsal ortamlardan kaçınmasına ve kişilerarası ilgilerden uzaklaşmasına yol açarak önemli fonksiyon kaybına neden olur. Ergenlikte bedensel değişimler, diğerleri tarafından yargılanma algısını artırarak dert seviyesini yükseltebilir. Araştırmalar, bilişsel davranışçı terapinin (BDT) toplumsal anksiyete bozukluğu yaşayan ergenlerde tesirli bir sistem olduğunu göstermektedir. BDT, bilişsel bozulmaları değiştirerek bu bozulmaların yol açtığı davranışları dönüştürmeyi maksatlar ve ergenlerde bilhassa farkındalık geliştirmeye odaklanır. Erken teşhis ve uygun terapi yolları, toplumsal fobinin ilerleyen yaşlarda yaratabilec

Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT), anksiyete bozukluklarının tedavisinde bilimsel olarak en çok desteklenen terapi yaklaşımlarından biridir. BDT, bireyin derdini sürdüren fikir, his ve davranış döngüsünü tanımasını, bu döngüyü sorgulamasını ve fonksiyonel alternatiflerle değiştirmesini maksatlar. Anksiyete bozukluklarında çoklukla muhakkak bir olay değil, o olaya dair zihinsel yorumlar korkuyu artırır. Bu yazıda, BDT ile anksiyete döngüsünün nasıl kırılabileceğine odaklanacağız.

Yaygın Anksiyete Bozukluğu (YAB), bireyin günlük hayatında daima, denetim edilemeyen ve çoklukla yersiz olan kaygılarla boğuştuğu bir tasa bozukluğudur. Bu telaşlar birçok vakit gelecekle ilgilidir ve “ya makûs bir şey olursa?” teması etrafında döner. YAB’de birey geleceği felaket senaryoları üzerinden kurar ve bu kurgu, zihinsel enerjiyi tüketen bir döngü halini alır.