Tekinsiz ve tasa ortasında nasıl bir münasebet vardır? Tekinsiz, pandemi ile birlikte en çok gündeme gelen bahislerden birisi oldu. Tekinsizin psikanalizde gündem haline gelmesiyse Freud’un tıpkı isimli makalesiyle gerçekleşir. Lacan “Kaygı” seminerinde “Tekinsiz” isimli Freud’un bu makalesinin korkuyu anlamak için başvurulabilecek en değerli kaynaklardan birisi olduğunu söyler. Psikanalistlerin bu makaleye hak ettiği pahası göstermediğini söyleyerek bir tenkit de getirir.

Sidonie Freud ile karşılaştığında 18 yaşındadır ve hayli hoş bir genç kızdır. Tahlil talebi kızın kendi talebi değil babasının talebidir. Freud bunun bir tahlili başlatmak için en uygun yol olmadığını elbette bilmektedir. Kızın bugüne kadar histerik ya da nevrotik hiçbir semtomu ve yakınması olmamıştır. Babasının Sidonie’yi Freud’a getirmesinin sebebi, tahlilin kızın eşcinsel tutkularını önleyebileceğine dair bir umut beslemesidir. Daha evvel kendi başına bu durumun önüne geçmeye çalışmıştır. Örneğin 13-14 yaşlarındayken hemcinslerine duyduğu ilgiden ötürü kızını şiddetli bir dayak ile cezalandırmıştı. Son periyotta ise aşık olduğu bayan ile dolaşırken kızına karşıt bir bakış atarak, kızın çabucak koşup kendisini tren yolu üzerindeki geçitin duvarından aşağıya atmasına sebep olmuştur. İntihar teşebbüsünün faili olan bu bakışın tesirine değineceğiz. Bu olaydan sonra bütün memnuniyetsizliğine karşın kızına karşı müsamahayla davranmak zorunda kalmış ve kızının eşcinselliğine deva

Lacan, 20. Yüzyılın ikinci yarısında Fransız Psikanaliz Birliği üyesi bir psikanalist olarak vermiş olduğu psikanaliz eğitimini sürdürmektedir. O kadar ki IPA tarafından – kendi tabiriyle – aforoz edildikten sonraki birinci semineri olan 11. Seminerin çabucak başında, hayatını psikanalistlere hitaben vermiş olduğu seminer çalışmalarına adadığını söyler.

Lacan Fallusun Anlamı’nda insanın konuşuyor olmasından ötürü, gösteren tarafından etkilendiğine ve bu tesirlerin ayrıcalıklı bir gösteren olarak fallus tarafından belirlendiğine vurgu yapar. “Bu tesirler, insan konuştuğu için, ihtiyaçlarının kendisinden sapması olgusundan, insanın ihtiyaçlarının talebe olağan oldukları oranda ona yabancılaşmış olarak geri dönmelerinden kaynaklanır.”

Motivasyon çoklukla bir işi yapmaya başlamadan evvel gelmesi gereken sihirli bir his üzere algılanır. Fakat içsel dünyamızda işler bu kadar kolay işlemez.

Ebeveynlerin korkulu çocuklara karşı sergilediği ahenk davranışları — örneğin çocuğun kaygılandığı durumları büsbütün ortadan kaldırmak, onun yerine konuşmak, garanti vermek yahut daima tedbir almak — kısa vadede rahatlama sağlasa da uzun vadede tasayı besler. Zira her ahenk davranışı, çocuğa şu zımnî bildirisi verir: “Sen bu durumla tek başına baş edemezsin.” Meğer çocuk, dert veren bir durumla denetimli halde karşılaştıkça, vücudu ve zihni o hissin süreksiz olduğunu öğrenir. Ebeveynin vazifesi bu süreçte çocuğun kaçınmasını desteklemek değil, hamasetini desteklemektir. Ahenk davranışlarını azaltmak; çocuğu kendi duygusal kaslarını kullanmaya teşvik eder. Bu, onu birdenbire zorlamaktan çok, küçük adımlarla “dayanabilme” kapasitesini artırmak manasına gelir. Bir mühlet sonra çocuk, dışarıdaki tehditleri değil, içindeki gücü fark etmeye başlar. Tasanın yönetilmesinde emel, çocuğu korkusuz yapmak değil; korktuğunda da ilerleyebilmesini öğretmektir. Ve bu, ebeveynin adım adım ge