Travma, bireylerin ömründe beklenmedik ve zorlayıcı olaylar sonucunda ortaya çıkan ruhsal tesirleri tabir eder. Lakin çağdaş psikoloji, beynin plastikliği sayesinde travmanın olumsuz tesirlerinin azaltılabileceğini ve bireyin dayanıklılığını artırabileceğini göstermektedir.

Ergenlik, bireyin kimlik ve toplumsal rollerini keşfettiği kritik bir devirdir. Bu devirde gençler, akranları tarafından değerlendirilme ve yargılanma tasası yaşar. Toplumsal telaş, bilhassa görünürlük korkusu ile birleştiğinde, ergenlerin toplumsal münasebetlerini ve akademik performansını olumsuz etkileyebilir.

Okul öncesi periyot, çocukların duygusal gelişiminde kritik bir evredir. Bu periyotta kazanılan his düzenleme hünerleri, ilerleyen ömürde toplumsal ilgiler, öğrenme motivasyonu ve ruhsal dayanıklılık açısından temel oluşturur.

Bağlarda ruhsal manipülasyon, yıllardır farklı biçimlerde gözlemlenmektedir. Son periyotta yaygınlaşan sessiz soğuma (silent treatment), bilhassa romantik ve aile bağlarında duygusal baskı yaratmak için kullanılan bir formüldür. Bu prosedür, kişinin irtibatı kesmesi ve öteki bireyi duygusal olarak cezalandırmasıyla karakterizedir

Yemek yeme aksiyonu, sadece fizikî açlığın giderilmesi değil, birden fazla vakit duygusal bir düzenleme biçimidir. İnsan zihni, tolere edemediği duygusal yoğunluklarla baş edebilmek için bedensel yollar arar; bu bazen çok çalışma, bazen toplumsal kaçışlar, bazen de yemek üzerinden kurulan bir rahatlama biçimiyle kendini gösterir. Yeme davranışı bu manada, kişinin kendini yatıştırma, hislerini bastırma ya da denetim etme eforunun sessiz bir dışavurumudur.

Hepimiz vakit zaman ben depresyondayım galiba; uyuyamıyorum, kimseyle konuşmak istemiyorum, konuttan çıkmak içimden gelmiyor, çok yiyorum, dünyada her şey berbata gidiyor, bu virüs beni de öldürebilir üzere kanılara kapılabiliyoruz.