Çağdaş hayatta ebeveynlerin çalışma hayatı, çocukların ruhsal gelişimini direkt etkileyen değerli bir faktördür. İş temposu, mesai saatleri ve ebeveynlerin iş gerilimi, aile içi alakalarda belirleyici olabilir.

Hepimiz kusur yapar, güç vakitler yaşar ve kendimizi yetersiz hissederiz. Birçok vakit bu anlarda diğerlerine gösterdiğimiz anlayışı kendimize göstermeyi unuturuz. İşte tam da bu noktada “kendine şefkat” devreye giriyor.

Çağdaş psikoloji ve nörobilim, insanın yalnızca zihinsel ya da yalnızca bedensel bir varlık olmadığını; bu iki boyutun birbirine sıkı sıkıya bağlı olduğunu göstermektedir. “Zihin-beden bağlantısı” kavramı, ruhsal süreçler ile fizyolojik işleyiş ortasındaki karşılıklı etkileşimi tanımlar.

Mükemmeliyetçilik yüksek motivasyon sağlayabilir lakin ulaşılamaz hâle geldiğinde tasa, gerilim ve tükenmişliğe yol açabilir. Kusursuzluk baskısı arttığında öz-şefkat, ulaşılabilir gayeler ve gerektiğinde terapiyle istikrar sağlanabilir.

Kıskançlık olağandır lakin ağırlaştığında dert, depresyon ve bağlantı sıkıntılarına yol açabilir. Daima kıskançlık durumunda terapi, sağlıklı düşünme ve inanç geliştirmeye yardımcı olabilir.

Ergenler, medyanın gerçekçi olmayan vücut mefkurelerine maruz kaldığında özsaygıları ziyan görebilir. Ebeveynler; sağlıklı alışkanlıklar örnekleyerek, medya iletilerini sorgulatıp olumlu iç ses geliştirmelerini destekleyerek vücut algılarını güçlendirebilir.