Kendine nasıl davranıyorsun?

Suçluluk, toplumsal bağları koruyan biyolojik bir rehberdir. Yanlışlarımızı fark ettirir, onarmaya yöneltir. Yanlışsız kullanıldığında büyümeyi sağlar; çok olduğunda dert ve utanca dönüşür. Aslında suçluluk, “daha güzelini yapabilirsin” diyen iç sestir.

Günah keçisi olgusu, bireylerin kendi kusur ve yetersizliklerini diğerlerine yükleyerek benlik imajını müdafaa eğilimidir. Ruhsal savunma sistemleri, önyargı, ötekileştirme ve toplumsal baskılar bu süreci besler.

“Her zamanki üzere işleri çıkmaza soktun.” “Senin neyini sevsin?” “Bunu asla beceremezsin.” “Altından kalkamayacağın aşikardı zati.” “En güzeli sen bu işe hiç girme…” Bu cümleler size de tanıdık geliyor mu?