Camus’nün absürt ve başkaldırı ideolojisi, sanatla hayatı manalı kılma yolunu açar. Pir Sultan, şiirlerinde absürt hissini ve başkaldırıyı sanatla işleyerek Anadolu’da bu fikrin halk şiirindeki temsilcisi olmuştur.

Hümanist kuram, yaratıcılığı insanın potansiyelini şuurlu, hedefli ve özgün biçimde kullanması olarak görür. Maslow, Rogers ve Fromm’a nazaran yaratıcılık, kendini gerçekleştirme sürecinin kesimi olup destekleyici ve kabul edici ortamda gelişir.

Aşk, ağır hayal ve tutkuyla; sevgi ise tecrübe ve bağlılıkla gelişir. İdeoloji ve psikoloji, aşkın geçiciliğini ve hayal kırıklığı riskini, sevginin ise olgunluk, özgecilik ve benliği muhafaza gücünü öne çıkararak bağlantılarda kalıcı dengeyi önemser.

Sanat, sanatkarın ruhunu yapıtına yansıtmasıyla var olur ve izleyicide ruhsal tesirler yaratır. Sanat, huzur, kaçış, metafizik tecrübe, bilinçaltı boşalımı ve cüret sağlar; yalnızlıkla uğraş eder, hisleri yönlendirir ve insan psikolojisini olumlu tarafta tesirler.

Mavi renk, insanı sakinleştirir, huzur ve rahatlık verir. Tonlarına nazaran hüzün, yalnızlık yahut sonsuzluk hissi uyandırabilir. İtimat, tertip ve yaratıcılığı teşvik ettiği için çalışma alanlarında, açık tonları ise yatak odaları ve hastanelerde tercih edilir.

Benlik kültürle biçimlenir: Batı toplumlarında kişisellik, Doğu toplumlarında ahenk ve bağlılık öne çıkar. Kültür kimliği, aidiyeti ve dünya görüşünü etkilerken, farklılıklar insanların birbirini daha uygun anlamasına yer hazırlar.